این تحقیق رابطه بین محافظه کاری حسابداری و بدهی، در 42 شرکت از شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران را برای دوره زمانی 1379 الی 1386 مورد بررسی قرار می دهد. نتایج تحقیق نشان می دهد که محافظه کاری حسابداری اثری فزاینده بر بدهی دارد. این موضوع از نظر تئوری پذیرفته شده و مشابه نتایج تحقیقات خارجی می باشد. همچنین متغیرهای مداخله گری که می تواند بر رابطه بین محافظه کاری و بدهی اثرگذار باشد در این تحقیق کنترل شده است. متغیرهای مذکور شامل سطح فروش، شاخص سودآوری (بازده دارایی ها)، اندازه شرکت و درصد مالکیت دولت است. نتایج تحقیق بر وجود رابطه ای معنی دار میان متغیرهای فوق و بدهی تاکید دارد. نتایج نشان می دهند با افزایش درصد مالکیت دولت در سرمایه شرکت ها، بدهی شرکت ها نیز افزایش می یابد. این عامل نسبت به سایر عوامل بیشترین اثر را بر بدهی شرکت ها دارد. همچنین اثر اندازه شرکت بر بدهی، نسبت به سایر متغیرها ناچیزی است. افزایش بازده دارایی ها، موجب کاهش بدهی و همچنین افزایش فروش و به تناوب آن افزایش گردش دارایی ها، باعث افزایش بدهی می گردد.

پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین کیفیت افشا و کیفیت حسابداری از دو بعد اقلام تعهدی و محافظه کاری شرطی و غیرشرطی طی سال های 1386 تا 1390 می پردازد. در این پژوهش تمرکز اصلی بر محافظه کاری شرطی و غیرشرطی، تاثیر کیفیت افشا بر آن ها و رابطه بین آن ها می باشد. جهت ارزیابی کیفیت افشا از اطلاعات حاصل از رتبه بندی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و برای سنجش کیفیت حسابداری از معیارهای اقلام تعهدی و محافظه کاری به ترتیب با استفاده از مدل تعدیل شده جونز و مدل بال و شیواکومار استفاده شد. یافته ها حاکی از رابطه معکوس بین کیفیت افشا و اقلام تعهدی اختیاری بود؛ اما بین کیفیت افشا و محافظه کاری شرطی و غیرشرطی رابطه معناداری یافت نشد. همچنین برخلاف انتظار، در کیفیت افشای بالا بین محافظه کاری شرطی و غیرشرطی رابطه معکوس یافت نشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

تحقیق حاضر ارتباط گزارشگری مالی محافظه کاری با مدیریت نقدینگی را مورد بررسی قرار می دهد. در این پژوهش داده های 76 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای سال های 1384 تا 1391 جمع آوری وفرضیات تحقیق با استفاده از تحلیل ضرایب رگرسیونی آزمون شده است. ابتدا محافظه کاری در حسابداری با استفاده از مدل گیولی و هاین (2000) اندازه گیری شد و سپس از مدل باتز کاهال و همکاران (2009) و مدل المیدا و همکاران (2004) به ترتیب برای اندازه گیری تاثیر محافظه کاری در حسابداری بر روی وجه نقد و گرایش به پس انداز استفاده شده است. شواهد تجربی حاکی از آن است که ارتباط معناداری بین محافظه کاری و مدیریت نقدینگی وجود دارد. همچنین بین محافظه کاری در حسابداری و گرایش به پس انداز رابطه منفی و معنادار مشاهده گردید. با توجه به نتایج تحقیق می توان اظهار داشت هر چه میزان محافظه کاری افزایش یابد وجه نقد در دسترس شرکت ها کاهش می یابد به عبارتی دیدگاه سیستم اطلاعاتی تایید می گردد.

مطابق تحقیقات اثباتی حسابداری، محافظه کاری حسابداری به عنوان یک مکانیزم قراردادی کارآمد، می تواند رفتارهای فرصت طلبانه مدیر در بیش نمایی پاداش مبتنی بر سود را محدود نماید. از این رو، این پژوهش رابطه بین محافظه کاری حسابداری و پاداش مدیریت را طی یک دوره 9 ساله از سال 1382 تا 1390 در 120 شرکت از شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، مورد بررسی قرار داده است. روش تحقیق از نوع همبستگی و با استفاده از رگرسیون چند متغیره انجام شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد رابطه ای منفی میان محافظه کاری حسابداری و پاداش مدیریت وجود دارد. هم چنین شواهد پژوهش نشان می دهد پاداش مدیریت رابطه ای مثبت با اندازه شرکت و نسبت سودآوری دارد. اما نتایج این پژوهش رابطه ای معنی دار میان نسبت بدهی و تغییر مدیریت با پاداش مدیریت را تایید نمی نماید.

مدیران بیش اطمینان بازده های آینده سرمایه گذاری های شرکت را بیش برآورد می کنند، لذا انتظار می رود این مدیران شناسایی زیان را به تاخیر انداخته و تمایل کمتری به استفاده از رویه های حسابداری محافظه کارانه داشته باشند. پژوهش حاضر، به بررسی رابطه بین محافظه کاری حسابداری و بیش اطمینانی مدیریت و مطالعه آثار نظارت خارجی بر این رابطه می پردازد. در این مطالعه، برای اندازه گیری بیش اطمینانی مدیریت از دو سنجه مبتنی بر تصمیمات سرمایه گذاری استفاده شده است. سنجه محافظه کاری شرطی مبتنی بر الگوی رگرسیون خان و واتس (2009) و دو سنجه محافظه کاری غیرشرطی مبتنی بر اقلام تعهدی و تفاوت چولگی سود و جریانات نقدی است. نمونه پژوهش شامل 62 شرکت برای دوره زمانی 1378 لغایت 1391 است. نتایج نشان می دهد بین محافظه کاری شرطی و غیرشرطی با بیش اطمینانی مدیریت رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد. به علاوه، یافته ها نشان داد که نظارت خارجی اثر منفی بیش اطمینانی بر محافظه کاری شرطی را کاهش داده، اما اثر مشابه در مورد محافظه کاری غیرشرطی نخواهد داشت.

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین لابی گری شرکت و محافظه کاری است. همچنین بررسی می شود که چگونه دیدگاه (دیدگاه عمومی) شرکت ارتباط بین فعالیت های لابی شرکت و محافظه کاری حسابداری را شکل می دهد. در این راستا از اطلاعات به دست آمده از 256 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بین سال های 1386 تا 1395 استفاده شد. این تحقیق ازلحاظ هدف، از نوع تحقیق های کاربردی و ازنظر ماهیت و روش از نوع توصیفی-همبستگی است و در آن از مدل رگرسیون (لجستیک، او. ال. اس) و آزمون علیت برای تجزیه وتحلیل داده ها و آزمون فرضیه های مطرح شده استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که بین لابی گری شرکت و محافظه کاری حسابداری رابطه مثبت معناداری وجود دارد. همچنین برای شرکت های دارای دیدگاه عمومی بیشتر نیز رابطه معنادار است. شرکت های لابی گری با سطوح دید (دیدگاه) بالا، محافظه کاری بیشتری دارند. شرکت های دارای لابی بالاتر، سطوح بالاتری از محافظه کاری مشروط را نشان می دهند. بین شدت لابی و محافظه کاری غیر مشروط حسابداری، رابطه منفی معناداری وجود دارد. افزایش درشدت لابی از سوی شرکت، افزایش های بعدی در محافظه کاری حسابداری را پیش بینی می کند. بااین حال، افزایش در محافظه کاری حسابداری شرکت، افزایش درشدت لابی را نشان نمی دهد. بروز لابی گری با محافظه کاری حسابداری شرکت در سال بعد رابطه معناداری دارد، اما با محافظه کاری حسابداری شرکت در قبل، رابطه معناداری ندارد.